Jestem osobą wierzącą, bez Boga życie traci dla mnie sens, ale mam na koncie też swoje wielkie upadki. O nowennie pompejańskiej dowiedziałam się od koleżanki z pracy, która sama odmówiła ich już bardzo wiele.
Zawsze byłam pod wrażeniem jej samozaparcia w odnawianiu tej modlitwy i chętnie poświęconego czasu na zmówienie trzech różańców. Dla mnie wydawało się to niemożliwe, za trudne, wręcz dziwne.
Po skończeniu świąt Wielkanocy, kiedy zmartwienia o przyszłość moich córek dosłownie mnie przygniatały (starsza chorująca na depresję, wysoko wrażliwa – aplikuje na magisterkę, druga – również bardzo wrażliwa, męcząca się z natrętnymi myślami – była przed maturą i rekrutacją na uczelnię), poczułam potrzebę modlitwy, która wymagałaby dużo ode mnie. Decyzja o nowennie pompejańskiej pojawiła się nagle, jak światło w nocy. Intencją była prośba, by Maria opiekowała się moimi dziećmi, bo ja jako matka zawodzę.
Już na początku odmawiania pojawiła się decyzja o zrezygnowaniu z picia alkoholu, który od wielu lat był częstym dodatkiem do wieczorów z filmem czy muzyką i pozwalał mi na pozbycie się napięcia (mam zdiagnozowaną nerwicę i przewlekłą depresję). Ta decyzja dosłownie uniosła mnie nad ziemię, poczułam radość i przede wszystkim wolność. Kiedy kilka dni później mimo wszystko wypiłam kilka lampek wina, uczucie całkowitego bezsensu picia było tak silne, że decyzja o zerwaniu z nałogiem była już nieodwołalna. Teraz jestem wolna, a życie wskoczyło na wyższy lewel, jest świadome i pełne, a w sercu jest tyle radości, że trudno to opisać.
Niesamowite było również dla mnie coraz silniejsze uczucie zaufania Bogu i brak strachu przed przyszłością, zdanie się na Niego okazało się takie naturalne, bezwysiłkowe. Zmieniła się również moja postawa wobec Maryi, którą do tej pory traktowałam chłodno, nie potrafiąc wzbudzić w sobie miłości do Niej – było to moim wręcz utrapieniem – ta niemoc pokochania jej. Miłość do Niej zaczęła narastać w połowie odmawiania nowenny pompejańskiej – przez kilka dni, coraz mocniej, w mojej głowie pokazywały się obrazy Jej osobowości. Trudno to wytłumaczyć. Obecnie jest Ona w moim sercu z całą swoją delikatnością, radością i poczuciem bezpieczeństwa. Świadomość bezpieczeństwa i dosłownie otulenia towarzyszyła mi codziennie do końca, zwłaszcza w trakcie odmawiania modlitwy.
Nowenna pompejańska zmieniła mnie, a obecnie zmawiam następną w intencji moich rodziców. Nowenna pompejańska czyni cuda, wspaniałe, bo wielkie dla duszy.
Bardzo piękne świadectwo – nie ustawaj w modlitwie. Pozdrawiam i skupienia w rozważaniu
To swiadectwo ” postawiło ” mnie na nogi