Kilka miesięcy temu podzieliłam się tutaj moim pierwszym świadectwem z odmówionej Nowenny Pompejańskiej, które zatytułowałam „Nowy początek”. Modliłam się wtedy o znalezienie dobrego męża. Byłam po dwóch bardzo trudnych latach mojego życia, podczas których zbłądziłam i oddaliłam się od Boga.
Nie spotkałam wtedy przyszłego męża, ale otrzymałam inną, bardzo ważną dla mnie łaskę – pracę, o której również wspominałam w swoim pierwszym świadectwie. Dziś widzę, że Maryja wiedziała, czego w tamtym momencie najbardziej potrzebowałam.
Po krótkiej przerwie, w drugiej połowie maja, rozpoczęłam moją drugą Nowennę Pompejańską, ponownie w intencji znalezienia dobrego męża, z którym mogłabym założyć rodzinę.
Był to jednocześnie czas wdrażania się w obowiązki w nowej pracy. Odmawianie nowenny dawało mi wtedy bardzo dużo spokoju. Ludzie, z którymi pracowałam, darzyli mnie sympatią i byli gotowi pomóc mi w każdej chwili. Czułam też czyjąś opiekę i obecność, dzięki której nie towarzyszył mi lęk.
Podczas odmawiania drugiej nowenny kończyła mi się pierwsza umowa o pracę. W podobnej sytuacji było jeszcze troje pracowników, którzy zostali przyjęci razem ze mną. Był to dla nas czas niepewności, ponieważ wiedzieliśmy, że nie wszystkim umowy zostaną przedłużone.
Powierzyłam tę sprawę św. Józefowi. Chociaż samą Nowennę Pompejańską odmawiałam w intencji znalezienia męża, otrzymałam kolejną łaskę – moja umowa została przedłużona. Byłam ogromnie szczęśliwa, ponieważ bardzo zależało mi zarówno na tej pracy, jak i na stabilizacji. Przeprowadziłam się do nowego miejsca, studiowałam, dlatego stałe dochody były mi bardzo potrzebne.
W czasie drugiej nowenny wydarzyła się również rzecz, której do dzisiaj nie potrafię wyjaśnić. Modliłam się na różańcu, który zamówiłam wraz z czasopismem „Królowa Różańca Świętego”. W pewnym momencie różaniec zniknął. Przeszukałam całe mieszkanie. Pytałam nawet w kościele, do którego chodziłam i w którym się modliłam, czy przypadkiem go tam nie zostawiłam. Sprawdziłam również drogę, którą chodziłam pieszo do kościoła. Do dzisiaj nie wiem, co się z nim stało.
Nie chcę przesądzać, jaka była przyczyna jego zaginięcia. Najważniejsze jest jednak dla mnie to, że nie przerwałam modlitwy. Kontynuowałam nowennę i doprowadziłam ją do końca.
Nie znalazłam jeszcze męża, o którego się modlę, ale otrzymałam wiele innych łask, których – jak się okazało – bardzo potrzebowałam w tamtym czasie. Przede wszystkim pracę, przedłużenie umowy, poczucie bezpieczeństwa, życzliwych ludzi wokół siebie oraz wewnętrzny spokój.
Obecnie odmawiam już trzecią Nowennę Pompejańską. Należę również do Róży Różańcowej św. Józefa i nie ustaję w modlitwie o znalezienie dobrego męża.
Wierzę, że jeśli taka jest wola Boża, Maryja w odpowiednim czasie postawi na mojej drodze właściwego człowieka – takiego, z którym będę mogła stworzyć kochającą rodzinę. Uczę się również, że odpowiedź na modlitwę nie zawsze przychodzi w taki sposób i w takim czasie, jakiego oczekujemy. Czasami prosimy o jedną łaskę, a otrzymujemy po drodze wiele innych, których wcześniej nawet nie potrafiliśmy dostrzec.
Dlatego nie tracę nadziei. Modlę się dalej i powierzam swoją przyszłość Maryi, św. Józefowi i Panu Bogu. Wierzę, że Oni najlepiej wiedzą, czego potrzebuję i kiedy powinno to pojawić się w moim życiu.
Maryjo, prowadź mnie dalej. Święty Józefie, módl się za mną.
Piękne świadectwo! Dziękuję, dało mi nadzieję!