Razem z mężem skończyliśmy odmawiać Nowennę Pompejańską. Była to kolejna nowenna w moim życiu — już piąta albo szósta. Pierwszą odmawiałam w intencji dobrego męża, a później modliłam się o zdrowie mojego męża. Opisałam to we wcześniejszym świadectwie, mając nadzieję, że jeszcze kiedyś tu wrócę z kolejnym. I tak też się stało.
Mój mąż od czterech lat, a właściwie prawie pięciu, pobiera rentę po przebytej chorobie. Jesteśmy dość młodym małżeństwem, dlatego była to dla nas ogromna zmiana i wielki szok. Przez ten czas przeżyliśmy wiele różnych kryzysów — zarówno osobistych, jak i finansowych.
Mój mąż wcześniej pracował fizycznie, ale po chorobie wiedział, że nie będzie już w stanie wrócić do tego rodzaju pracy, a na pewno nie do zajęcia, które wykonywał wcześniej. Nie mieliśmy więc zielonego pojęcia, jak zmienić nasze życie, abyśmy mogli stanąć na nogi i żeby nasza sytuacja choć trochę się poprawiła.
Postanowiliśmy razem odmówić Nowennę Pompejańską w jednej intencji — o potrzebne łaski dla naszego małżeństwa.
Cudem dla mnie było to, co wydarzyło się już 28. dnia nowenny. To właśnie wtedy rozpoczyna się część dziękczynna, a kończy część błagalna. Tego dnia mój mąż przyszedł do mnie i powiedział, że otrzymał wiadomość e-mail z propozycją objęcia pewnej funkcji w komitecie.
Kiedy przeczytałam tę wiadomość, byłam bardzo zaskoczona, ponieważ wszystkie wymagania, które zostały w niej wymienione, jakby idealnie pasowały właśnie do mojego męża.
Oprócz doświadczenia w pracy fizycznej mój mąż ma wykształcenie politologiczne, którego nigdy wcześniej nie wykorzystał zawodowo. W tej nowej roli istotna była między innymi znajomość prawa. Ponadto otrzymaliśmy mieszkanie socjalne, dlatego poszukiwano osoby, która sama przeszła przez całą procedurę jego uzyskania. Mój mąż miał więc również takie doświadczenie. Oprócz tego posiadał jeszcze inne umiejętności i kwalifikacje, które mógł wpisać do CV, choć wcześniej nie były mu potrzebne w wykonywanej pracy.
Dla mnie już sam ten dzień był cudem. Po prostu wiedziałam, wierząc w Jezusa, że mój mąż otrzyma tę pracę.
Oczywiście mój mąż bardzo się stresował. Wiedział, że najpierw musi dostać się na listę kandydatów, następnie przejść rozmowę kwalifikacyjną, a dopiero później zostanie podjęta ostateczna decyzja.
Dowiedzieliśmy się, że znalazł się na liście. Podczas rozmowy kwalifikacyjnej usłyszał, że spośród siedemnastu osób wybranych zostanie dziesięć. Był to dla nas kolejny stresujący moment, ale mój mąż pomyślnie przeszedł również ten etap.
Co więcej, podczas rozmowy zaproponował pewien pomysł, który od dawna chodził mu po głowie. Pani prowadząca rozmowę powiedziała, że jest to jak brakujący puzzel.
Dla kogoś innego mogłyby to być drobne, niepozorne rzeczy, ale dla mnie wszystkie te wydarzenia zaczęły układać się w jedną całość. Widziałam w tym działanie Boga, który potrafi wyprowadzić dobro nawet z bardzo trudnej sytuacji.
Wiem to również dlatego, że kiedy modliłam się o pracę dla męża, nigdy nie wiedziałam, jaką pracę mógłby otrzymać. Nie miałam konkretnego wyobrażenia ani planu. Prosiłam jedynie Pana Boga, aby coś się zmieniło, aby otworzyły się przed nami nowe możliwości.
Jeszcze przed rozpoczęciem nowenny pompejańskiej przyszła mi jednak do głowy pewna myśl: żeby modlić się o to, aby mój mąż mógł wykorzystać swoje talenty.
I właśnie tak się stało.
Wszystkie dokumenty, kwalifikacje i umiejętności, które wcześniej pozostawały niewykorzystane, teraz mogły wreszcie znaleźć swoje miejsce. Mój mąż nie musiał już wracać do pracy fizycznej, która po chorobie była dla niego zbyt dużym obciążeniem. Mógł zacząć analizować i zajmować się tym, co naprawdę lubi i w czym może wykorzystać swoje zdolności.
Obecnie czekamy na kolejne spotkanie, podczas którego zostanie nam wyjaśnione, jak wszystko będzie funkcjonować i jakie dokładnie obowiązki będzie miał mój mąż.
Mimo że przed nami jeszcze ten etap, dla mnie już teraz jest to wielki cud. Już 28. dnia Nowenny Pompejańskiej miałam w sercu przekonanie, że wszystko dobrze się ułoży.
Nowenna Pompejańska jest rzeczywiście modlitwą nie do odparcia.
Nie prosiliśmy o konkretną pracę ani o określone rozwiązanie. Modliliśmy się o potrzebne łaski dla naszego małżeństwa, a Bóg wiedział najlepiej, czego nam potrzeba.
Dlatego z całego serca zachęcam wszystkich do odmawiania tej modlitwy. Mam nadzieję, że jeszcze nie raz będę mogła podzielić się tutaj kolejnym świadectwem. Zmierzamy już ku odmówieniu następnej Nowenny Pompejańskiej i ufam, że Maryja nadal będzie nas prowadzić.
Wracam tutaj z tym świadectwem, aby dodać Wam otuchy i przypomnieć, żebyście się nie poddawali. Nawet jeśli przeżywacie trudności, macie wątpliwości, odczuwacie smutek lub nie widzicie żadnego rozwiązania, nie traćcie nadziei.
Powierzcie swoje troski Maryi, a Ona niech prowadzi Was do Pana Jezusa. Módlcie się z ufnością, wierząc, że Bóg wie, co jest dla Was najlepsze, i że wszystko dokonuje się zgodnie z Jego świętą wolą.
Nie traćcie wiary. Bóg potrafi otworzyć drzwi tam, gdzie po ludzku nie widzimy już żadnej drogi.
Piękne świadectwo!Ja chciałabym także odkryć jakieś talenty w sobie, siłe żeby być lepszym człowiekiem, pomagać więcej w domu.
Piękne świadectwo!