Kilka tygodni temu modliłam się do Maryi z Pompejów, aby w naszym domu był spokój. Każdy z członków naszej rodziny w trakcie swego życia doświadczył większych lub mniejszych dramatów, tragedii co powoduje,że mamy ciężkie charaktery. Było za dużo kłótni, przekleństw, wyzwisk a za mało spokoju.
Myślę, że Duch Święty podpowiada mi za każdym razem w jakiej intencji się modlić I tak też było tym razem. Jeszcze przed zakończeniem modlitwy, zauważyłam, że ja sama mam w sobie więcej spokoju, zrozumiałam, że czasem lepiej się ugryźć w język nawet jak się ma rację.
Pewne osoby z mojej rodziny też zrozumiały, że przez moją wrodzoną chorobę mam np. Problem ze spaniem w nocy, co przekłada się czasem na dłuższe spanie w ciągu dnia i nie ma już kłótni w tej kwestii. Jestem za to niezmiernie wdzięczna Bogu, Jezusowi i Najświętszej Maryi Pannie. Bogu niech będą dzięki!
Zawsze mnie zastanawia, dlaczego osoby, które wstają wcześnie rano, mają taki problem z osobami, które wstają późno. Gdzie jest problem? Co to za różnica, kto o której wstaje, skoro większość osób pracuje i robi masę innych rzeczy? A nawet, jeśli nie pracuje, tym bardziej może sobie pozwolić, żeby pospać dłużej. Nie pojmuję tego ustawicznego konfliktu.