Do nowenny pompejańskiej zabierałam się kilka razy. Wydawało mi się, że nie dam sobie rady. A bałam sie porażki, bałam się, że pomimo odmówienia nowenny nie zostanę wysłuchana i swojej reakcji na to wszystko. Z mężem o dziecko staraliśmy się kilka lat. Rok temu udało mi się zajść w ciążę, jednak w 9 t.c.dowiedzialam się, że maluszek nie żyje. Strasznie mnie to załamało.
We wrześniu pojechaliśmy z mężem do Częstochowy na zawierzenie w pierwszą sobotę miesiąca. Prosiłam Matkę Boską o wyproszenie u Boga daru macierzyństwa i chciałam żebyśmy naszą 3 rocznicę ślubu, mogli świętować wspólnie z naszym dzieckiem. I tak się stało. We wrześniu dowiedziałam się, że będziemy mieli dziecko więc w maju z maluszkiem w brzuchu mogliśmy się cieszyc naszą 3 rocznicą ślubu.
Na początku kwietnia zaczęłam odmawiać nowennę pompejańską, prosząc o to, żeby moje dziecko urodziło się zdrowe. Wspomnienie utraty pierwszego dziecka i trauma z tym związana siedziała we mnie tak głęboko, że pomimo odmawiania nowenny, cały czas był we mnie wielki strach o nowe dziecko. Czasami wydawało mi się że ta cała nowenna pompejańska jest bez sensu i na pewno skończy się tak jak ostatnim razem. Bałam się wizyt u lekarza bo myślałam, że na którejś usłyszę te straszne słowa. Jednak moja nowenna trwała nadal. Aż do samego końca.
Dziś mogę się cieszyć moim synkiem i dziękować Bogu za ten cud, którym obdarzył mnie za stawiennictwem Matki Boskiej. Dodam, że przez całą ciążę miałam wielkie nabożenstwo do dusz czyscowych. Prosiłam ich również o wstawiennictwo u Boga, wiedząc jak wielkiej pomocy potrzebują, zobowiązałam się że przez cały okres ciąży będę zamawiałam w ich intencji 2 mszę święte. Myśle, że warto też pomyśleć o nich w trakcie odmawiania nowenny pompejańskiej.
Dziękuję za to świadectwo. I ja odmawiam nowennę o dar potomstwa, walcząc z brakiem wiary i rozpaczą. Chciałabym trzecią rocznicę ślubu świętować w ciąży. Gratuluję Pani wytrwałości i odwagi, aby podzielić się swoją historią. Gratuluję Państwu synka.