Pawle, najważniejsze, że jesteś razem z rodziną. Mój mąż, gdy się pobralismy, zrezygnował z pracy zagranicą. Materialnie było gorzej, ale byliśmy szczęśliwi, że jesteśmy razem. Teraz, gdy zmarł po 32 latach małżeństwa, a ja bardzo za nim tęsknię, nie wybaczylabym sobie, gdybyśmy te lata żyli w rozłące. Wiem, że wybraliśmy najlepsze życie dla siebie, i za to Bogu dziękuję. I Ty, Pawle, będziesz „realnym” mężem i ojcem. Pod koniec życia to będzie najważniejsze! Szczęść Boże Tobie i Twojej rodzinie 🙂