Od trzech lat odmawiam Nowennę Pompejańską z krótkimi przerwami, w różnych intencjach. Kiedy kończę nowennę pompejańską, pytam w modlitwie Matkę Bożą, czy mam się za kogoś modlić, o co. Dostaję odpowiedzi, wyraźne, jakby nie pasujące do sytuacji, kłócące się z tym, co ja sobie mogłabym myśleć i sama wybrać.
Pojawia się też taka myśl, że znów będę miała ten obowiązek, że może później zacznę kolejna nowennę pompejańską, i w sumie nie jestem pewna tej intencji, zwlekam … Maryja ma matczyną cierpliwość i spokojnie, łagodnie ale stanowczo wprowadza mnie w tę przygodę i oczywiście po raz kolejny dostaję uderzające świadectwo Nowenny nie do odparcia. Zawsze znajduję czas na modlitwę, pomimo, że mogłoby się wydawać, że jest to czasem niemożliwe, bo dzieje się mnóstw rzeczy, często ważnych, trudnych i bolesnych. Modlitwa różańcowa daje mi pokój w sercu, układa myśli i emocje. W rozważaniach różańcowych odnajduję odpowiedzi na wątpliwości i lęki.
Najtrudniejszą sprawą dla mnie, mimo, że uczę się tego codziennie, jest całkowite zawierzenie Bogu każdego aspektu życia, oddanie się w bezwarunkową opiekę Matce Bożej. To trudne dla mnie, bo całe życie myślałam, że sama jestem najmądrzejsza i dam sobie radę. Nie dałam, poniosłam ogromną porażkę życiową, nadal uczę się, że tylko Jezus jest Drogą, Prawdą i Życiem. Wiem już jaki jest dobry kierunek, gdzie uciekać się po radę i pomoc. Moje życie jest jasne i spokojne, mimo tego, że codzienność nie jest różowa. Nie boję się, a jeśli pojawia się lęk – Jezus go leczy. Dziękuję Maryjo, że jesteś ze mną w tej drodze, cierpliwa, dobra i mądra. Dziś zaczęłam kolejną Nowennę Pompejańską.
Wzór !!!!!
Tylko w Bogu jest nasza siła, On jest Światłością i nie ma w Nim żadnej ciemności.