Może niektórym wyda się to błahe, ale ja już nie dawałam sobie rady jako samotna mama z dorastającą córką. Nasze kłótnie, brak porozumienia, brak rozmowy, uciekanie córki w świat literatury o samobójstwach, wczesne sięgnięcie po papierosa, to była niekończąca się opowieść, ciągłe wizyty u psychologów, trwało to kilka lat.
Bardzo się bałam o moje dziecko, przepłakałam wiele dni. Na Nowennę Pompejańską natrafiłam tutaj, zaczęłam czytać świadectwa i sama podjęłam próbę jej odmówienia. I to był początek wielkich zmian w relacji z córką i początek dobrych zmian w zachowaniu i myśleniu córki. Trudno to wszystko opisać. Jestem wdzięczna za tą modlitwę i za pomoc Maryji. Po wielu latach wiem, że to ta modlitwa nam pomogła.
Relacja matki z córką powinna być najsilniejszą relacją tego świata, bo jest pierwotna i nic nie może jej przerwac. Nie ma mowy, żeby cokolwiek w takiej relacji było błahe. Życzę wam wielu błogosławieństw.
Piękne świadectwo. Warto je publikować by uświadamiać innych wiernych.