Skoro już samodzielnie Jedziemy do Pompejów, a więc spędzimy tam więcej niż kilkanaście minut, jakie zwykle rezerwują nam biura „pielgrzymkowe” w ramach przerwy między odwiedzaniem pompejańskich ruin a odjazdem, odwiedźmy kilka ciekawych miejsc w tym miasteczku.
Ten poradnik jest jednym z kilku. Zobacz wszystkie.
Bazylika w Pompejach
Oczywiście, najważniejszym dla nas miejscem jest Bazylika Matki Bożej Pompejańskiej , do której prowadzi od strony ruin via Roma. Jeśli jesteśmy w Pompejach przejazdem, pamiętajmy jednak, że w godzinach sjesty (13-16) w dni robocze bywa ona zamknięta!
Proponuję wcześniej zaplanować udział we Mszy świetej. Rozpiskę nabożeństw znajdziesz tutaj.
Historię sanktuarium i obrazu znajdziesz w książce „Historia sanktuarium w Pompejach„, którą napisał założyciel kościoła i miasta, Bartolo Longo. Możesz ją nabyć w języku polskim w sklepiku przy sanktuarium oraz w naszej księgarni.
Ołtarz główny i co dalej?
Kiedy już pomodlimy się przed wizerunkiem Królowej Różańca, rozejrzyjmy się nieco po kościele. Jest w niej wiele ciekawych ołtarzy, obrazów, malowidła ścienne przedstawiające jego historię. Popatrzmy na tablice: sporo jest informacji o darczyńcach, a za głównym ołtarzem znajduje się marmurowy kamień z wyrytą informacja o powstaniu kościoła. O nim wspomina Bartolo Longo w „Cudach i łaskach Królowej Różańca Świętego w Pompejach”. Przy tej okazji gorąco polecam te zapiski Bartola przed zwiedzaniem Pompejów, bez nich trudno będzie nam zrozumieć historię tego miejsca. Druga książka nierozerwalnie związana z Pompejami, to biografia bł. Bartola, jaką zdarzyło mi się napisać w tym roku. Przedstawia te epizody, o których Bartolo „zapomniał” z powodu swojej skromności. Fragmenty książek umieszczam co jakiś czas na naszym blogu w osobnym dziale. Parę historycznych zdjęć jest tutaj.
Sarkofag Bartola Longo, założyciela świątyni
Warto wiedzieć, że w niektórych dniach roku (np. przed świętem bł. Bartola 5 IX oraz Królowej Różańca w pierwszą niedzielę października) przed głównym ołtarzem jest wystawiona szklana trumna – relikwiarz Bartola. 5 października po wieczornej Mszy świętej odbywa się uroczysta procesja (oczywiście z fajerwerkami). Zobacz też: relacja z procesji.
Do kaplicy z sarkofagiem Bartola Longo dojdziemy korytarzem bocznym – zwróć uwagę na tabliczki z oznaczeniami. Pierwsza droga to wejściem od sklepiku lub wieży, korytarzem cały czas prosto aż do kaplicy mieszczącej się po prawej stronie korytacza za szklanymi drzwiami (przedtem mijamy przejście do kościoła oraz zejście schodkami do muzeum).
Wota dziękczynne
Jeśli wyjdziemy z kościoła bocznym wejściem, znajdziemy się w dużym holu, na którego ścianach wiszą setki podziękowań za otrzymane łaski w formie obrazków. Piękna tradycja przykuwa naszą uwagę na długie godziny. Więcej – tutaj.
W przejściu do holu znajduje się pamiątkowa tablica informująca o profesorze-architekcie świątyni, którym był prof. Antonio Cua, który pracował nie biorąc ani grosza, tzn. lira :). Więcej o tej postaci jest w tej książce. Zaraz obok zejście do krypty, gdzie są pochowane osoby związane z sanktuarium w Pompejach, w tym Marianna de Fusco – żona bł. Bartola.
Muzeum
Hol prowadzi nas do dwóch miejsc. Pierwszym jest niewielkie muzeum przy kościele (schodki na dół). Obok wielu pamiątek i naczyń liturgicznych, zobaczymy tez wolnomularskie insygnia pozostawione przez nawróconych masonów.
Pamiętajmy, że jesteśmy w mieście Bartola Longo.
To, że Pompeje pamiętają o swoim dobroczyńcy, widać na każdym kroku. W miasteczku znajduje się ok. 6 pomników i popiersi bł. Bartola.
Jest też muzeum, o którym mało kto wie, które niedawno mieściło się w jego dawnym domu. Do domu dojdziemy idąc via San Bartolomeo, ulicą, która wychodzi z placu przed bazyliką (równoległa do via Roma), prowadzi obok szkoły w kierunku szpitala.
Obecnie przedmioty z domu Bartola są wystawione w holu tuż przy sanktuarium.
Warto je zobaczyć, są w nim bowiem ciekawe pamiątki po Błogosławionym: pokój biurowy, sypialnia, skrzynia, w której zbierano datki, szkice i odlewy z okresu budowy kościoła, szczątki pierwsze trumny Bartola oraz liczne pamiątki ze szkoły typograficznej oraz osobistych sprzętów z epoki. Jest nawet fragment wozu, na którym cudowny obraz przyjechał do Pompejów! Po muzeum oprowadza niezwykle sympatyczny Vincenzo. Zob. też relację z muzeum.
Inne miejsca
Drugi dom związany z bł. Bartolem to pałacyk de Fusców, który mieści się dokładnie naprzeciwko bazyliki. Należał on do żony Bartola, Marianny, z którą mieszkał po ślubie – jak wiadomo – w białym związku. Do pałacyku nie wejdziemy – pełni on funkcje urzędowe.
Do tego pałacyku przylega via Sacra, pierwsza pompejańska droga, o której często wspomina bł. Bartolo w zapiskach. Łączy ona główny dworzec z bazyliką. Przy niej, na rogu z placem, znajduje się centrum informacji turystycznej. Idąc dalej zobaczymy po lewej stronie piękny portal prowadzący do dziedzińca pompejańskiej szkoły zbudowanej przez Bartola.
Wjazd na wieżę
I na koniec można wjechać sobie na wieżę przykościelną, z której roztacza się wspaniały widok na miasteczko, Wezuwiusza i pompejańskie ruiny. Wjazd kosztuje 2 euro, a bilety kupimy w kasie sanktuarium. Prosimy o bilet (il biglietto) na wieżę (campanilla). Z biletem podchodzimy do wieży, wchodzimy na schody, i udajemy się do windy, którą obsługuje wyznaczona osoba. Widok z góry jest wspaniały, o ile nie ma akurat chmur. Aby wrócić na dół, przywołujemy pana windziarza przyciskiem przy drzwiach windy.
Tam się wszystko zaczęło
Osoby, które lubią wędrować, niech idą na Via Arpaia – miejsce, gdzie bł. Bartolo złożył Maryi obietnicę, że nie opuści Doliny Pompejańskiej, zanim nie rozszerzy w niej różańca. To piękna i wzruszająca historia, od której zaczęła się misja w Pompejach.
Idźmy na koniec Via Arpaia, gdzie stoi pamiątkowy monument!
To chyba tyle z pobłogosławionych miejsc w Pompejach. W następnym odcinku napiszę, co warto zobaczyć w okolicach Pompejów.
Serdecznie pozdrawiam,
Marek Woś, redaktor naczelny
www.pompejanska.rosemaria.pl
www.krolowa.pl