Nowennę Pompejańską odmawiam już któryś raz. Za każdym razem zostałam wysłuchana, a w trakcie modlitwy czułam wewnętrzny spokój i przeczucie, że będzie dobrze, jeśli zawierzę Najświętszej Panience…
Pierwszą Nowennę Pompejańską odmawiałam w intencji zdrowia taty, który zachorował na raka jelita grubego, a guz okazał się nieoperacyjny. Po pierwszym cyklu chemioterapii rozmawiałam z lekarzami, którzy po badaniach obrazowych nadal uznali guz za nieoperacyjny i powiedzieli, że będą podawać chemię, dopóki organizm taty będzie w stanie ją wytrzymać.
Nie dawali nam szans ani alternatywy leczenia. Po odmówieniu Nowenny Pompejańskiej, a także po Mszy Świętej o uzdrowienie… po guzie została blizna.
Pamiętam jeszcze, jak z rezygnacją dzwoniłam do pani doktor, czy tata zakwalifikował się na kolejną chemię, czy badania z krwi są za słabe, a ona powiedziała, żebyśmy dali sobie spokój z chemią i szybko załatwili chirurga. Dziś tata żyje i jest zdrowy.
Zawierzenie kolejnych intencji
Następne Nowenny Pompejańskie (nie pamiętam ile) odmawiałam za zdrowie dziecka, swoje i rodziny… Zawsze w trakcie ich odmawiania czuję się spokojna i zawierzam Najświętszej Panience decyzję. Teraz też odmawiam Nowennę Pompejańską w intencji mojego związku, żeby przetrwał kryzys, nie rozpadł się, a był silniejszy niż kiedykolwiek.