Moją Nowennę Pompejańską zaczęłam 1 października, a zakończyłam 23 listopada. Modliłam się w intencji poznania nowych znajomych do wspólnych rozmów i spędzania czasu wolnego. Dlaczego modliłam się akurat w takiej, a nie innej intencji?
Otóż gdy skończyłam szkołę, a było to kilka lat temu, pokończyły się również kontakty z niektórymi znajomymi, a tylko garstka z nich pozostała ze mną w kontakcie. Poza tym byłam w środowisku, które nie dawało dobrego przykładu: palenie tytoniu, bójki, wyzwiska, obmowy za plecami itp. Tym środowiskiem była szkoła. Każdy dzień pójścia do niej powodował u mnie stres i liczyłam tylko dni, aż po prostu stamtąd odejdę. W końcu nadszedł ten dawno wyczekiwany moment — opuściłam mury szkoły i, jak już wspominałam, niektóre kontakty poszły w niepamięć, no, przynajmniej niektóre.
Co dała Michalinie modlitwa?
Minęło kilka lat, a ja zdążyłam być w jeszcze kilku środowiskach, ale żeby były z tego jakieś dobre znajomości, to raczej nie — znów byli tylko nieliczni. Aż w końcu, zmęczona zdobywaniem znajomych na siłę, postanowiłam pomodlić się w tej właśnie intencji. I teraz dochodzimy do wątku: co dała mi modlitwa? Przede wszystkim dodała mi wiary we własne możliwości i podniosła tym samym poczucie własnej wartości. Zrozumiałam też pewne rzeczy, dowiedziałam się, że wiara nie sprawia, że wszystko staje się łatwe, ale że wszystko jest możliwe, a więc mogę wszystko osiągnąć, jeśli tylko chcę.
Jestem wolna, ale nie samotna, a to oznacza, że nie jestem osobą samotną, bo mam rodzinę. Nadal mam kontakt z niektórymi znajomymi — tymi, którzy na to zasługują i są rzeczywiście moimi prawdziwymi znajomymi. Miałam chwile radości, cieszyłam się ze swoich osiągnięć, spełnionych intencji, a czasami po prostu z tego, że Bóg jest ze mną i czuję Jego obecność. Zrozumiałam, że trzeba stawiać Boga na pierwszym miejscu, bo wtedy wszystko inne jest na odpowiednim miejscu. U mnie wszystko było nieuporządkowane, a teraz, kiedy stawiam Boga na pierwszym miejscu, wszystko zaczęło się układać — do tego stopnia, że nie wyobrażam sobie dnia bez Niego. On jest zawsze, obojętnie, który to dzień tygodnia. Zazwyczaj zaczynam dzień razem z Nim poprzez Eucharystię czy różaniec — zależy od dnia i nastroju — ale On jest zawsze. Co wtedy czuję, kiedy On jest przy mnie? Przedziwną radość, ciepło na sercu. Niektóre sprawy stały się dla mnie jasne i teraz wiem, dlaczego było tak, a nie inaczej. Z kolei gdy chociaż jeden dzień minie bez Niego, czuję się beznadziejnie, chodzę nerwowa, zła, generalnie jestem słaba. I tutaj przypomniały mi się słowa Jezusa: ”Jeżeli nie będziecie mnie spożywać, nie będziecie mieli życia w sobie”. Te słowa można porównać nie tylko do spożywania Eucharystii, ale po prostu do takiej bliskiej obecności Boga, a przynajmniej mnie się tak wydaje, bo są to bardzo prawdziwe słowa, o czym przekonałam się na własnej skórze.
Zmiana otoczenia i wartościowe relacje
Zrozumiałam też, że nie wszyscy się zmienią i na niektórych nie mam wpływu. Mogę jedynie modlić się za te osoby. Mogę też zmienić otoczenie, bo mam wolną wolę, i tak też zrobiłam. Zmieniłam otoczenie i poznałam mądre, dobre, umiejące wysłuchać drugiej strony, nieoceniające nikogo osoby. A przede wszystkim to ja czuję się z nimi dobrze i mimo że jest tych znajomych niewiele, to cieszę się, że Bóg postawił ich na mojej drodze, bo ja nie potrzebuję do szczęścia dużo — czasami niewiele w zupełności wystarczy. Poza tym udało mi się odnowić kontakt z osobą, z którą trochę czasu się nie widziałam, a jakoś krępowałam się do niej napisać ze względu na czas, jaki minął. Okazało się jednak, że moja przyjaciółka ma kontakt z naszą wspólną koleżanką i po prostu któregoś dnia napisała do mnie: ”Czy nie chciałabym się z nimi spotkać?” Ja odpowiedziałam: ”Że tak”, i do tej pory mamy ze sobą kontakt. Także, jak widać, Bóg działa również przez ludzi, gdy widzi, że mamy z czymś problem. A co z resztą moich znajomych?
No cóż, stwierdziłam, że nic na siłę, i pousuwałam te niewłaściwe osoby ze swoich znajomych na Facebooku, bo one były tylko u mnie, aby tylko być, ale żadna z nich nawet się do mnie nie odezwała, więc taka czystka była potrzebna. Oprócz tego dostawałam komplementy i rozwiązała mi się sprawa prywatna, i to w najmniej spodziewanym momencie. Także chwała Panu Bogu i naszej Pani.