Od roku odmawiałem różne modlitwy w intencji przyjaciela, który jest daleko od Boga i nie wierzy w Jego istnienie, gdyż nie jest w stanie wytłumaczyć go konkretnymi dowodami i rozumowaniem. Poza tym relacja między nami stawała się coraz trudniejsza.
W związku z tym postanowiłem około roku temu, może nieco więcej, podjąć odmawianie różnych modlitw w jego intencji o łaskę poznania Boga i nawrócenia, poprawę naszej relacji przyjacielskiej oraz pomoc w rozwiązaniu problemów i wyzwań zawodowych, z którymi borykam się od dłuższego czasu. Zwracałem się przez ten czas o pomoc do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, św. Józefa, św. Rity i św. Charbela. Odmawiałem też Koronkę do Miłosierdzia Bożego.
Niestety nic się nie zmieniało, nie było żadnej poprawy. Wręcz przeciwnie, pojawiały się po drodze kolejne trudności i takie przeszkody, że ta nasza relacja przyjacielska jeszcze bardziej się pogorszyła.
Nie przestawałem się modlić, bo to jest dobry człowiek z dobrym sercem, ale zagubiony w dzisiejszym świecie. Czułem, że Pan Bóg celowo zwracał moją uwagę, pozwalał mi słuchać tych zdań o braku wiary w Boga, żebym zaczął modlitwą walczyć o jego powrót do wiary. Jestem przekonany, że to nie był przypadek, bo sam niejednokrotnie zaczynał ten temat w różnych rozmowach.
Wiem też, że nikt inny poza mną nie znalazłby się w sytuacji, w której mógłby podjąć taką modlitwę i zawalczyć o niego. Zrozumiałem, że potrzebuje tego niesamowicie ważnego wsparcia.
Niestety brak dostrzegania jakichkolwiek zmian w dobrym kierunku mimo podejmowania trudu modlitwy zaczął we mnie powodować poczucie kompletnej bezradności.
Decyzja o rozpoczęciu Nowenny Pompejańskiej
Jednak w międzyczasie w internecie, w mediach społecznościowych (choć nigdy nie wyszukiwałem jakichkolwiek informacji na ten temat), coraz częściej zaczęły pojawiać się posty i linki do Nowenny Pompejańskiej. Pierwsze kompletnie zignorowałem, długo nie zwracałem na nie uwagi. Przy jednym z kolejnych postów zapoznałem się z tym, na czym polega ta modlitwa, ale stwierdziłem, że nie dam rady.
Dotychczas ciężko było mi się skupić na jednym dziesiątku, jednej części różańca, a co dopiero odmówić trzy–cztery części dziennie. Stwierdziłem, że nadal będę zwracał się do Boga o pomoc dotychczasowymi modlitwami, bo uznałem, że to nie rodzaj modlitwy, ale wiara ma największe znaczenie.
Minął ponad rok modlitwy, a nadal nic się nie zmieniało, wręcz było coraz gorzej. Pewnego dnia, w poczuciu bezradności, znowu pojawiły mi się w internecie informacje o Nowennie Pompejańskiej. Zacząłem zastanawiać się, czy aby nie było to działanie Pana Boga, który chciał mi wskazać, jaką modlitwą powinienem wypraszać potrzebną pomoc. Nie wiem, jak to się stało, ale podjąłem decyzję, że spróbuję.
Zbierałem się kilka dni, a zły próbował mnie od tego pomysłu odciągnąć. Wieczorem, przed faktycznym rozpoczęciem Nowenny, w stanie jakby półsnu miałem uczucie, jakby ktoś mnie silnie przygniatał i nie pozwalał mi się ruszyć. Od razu zacząłem modlić się dziesiątkiem różańca i momentalnie wszystko minęło. Miałem dziwne przeczucie, że to musi chodzić o to — w końcu miała to być walka o nawrócenie.
Nie zraziło mnie to kompletnie. Wystartowałem z Nowenną Pompejańską. Jednak złamałem jej zasady, bo skierowałem się z wszystkimi trzema wyżej wspomnianymi intencjami.
Wszystkie były dla mnie tak ważne, że nie byłem w stanie wybrać tej jednej. W trakcie części błagalnej pojawiały się różne dziwne sytuacje, których celem, moim zdaniem, miało być przestraszenie mnie lub zniechęcenie przez złego do tej Nowenny. A to raz, na chwilę przed kolejną modlitwą, coś bardzo głośno spadło lub zahałasowało w szafce w domu, gdzie przez długi czas nic się z tymi rzeczami nie działo.
Innym razem, co było dla mnie kompletnie niewytłumaczalne, w trakcie kilkuminutowej przerwy między kolejnymi częściami różańca obrazek Matki Bożej przewrócił się w sposób nienaturalny, bo nie „twarzą” do podłogi. Tak czy inaczej nie poddawałem się. Część błagalną udało mi się w miarę bez problemów odmówić.
Trudności podczas odmawiania nowenny
Jednak kiedy przeszedłem do części dziękczynnej, pojawiły się niesamowite trudności w odmawianiu Nowenny i kryzysy. Każda modlitwa była dla mnie coraz cięższym wyzwaniem, bo mocno się rozpraszałem, coraz gorzej było mi się skupić na modlitwie, a do głowy przychodziły różne myśli. Do tego wieczorami dochodziła przeogromna senność w trakcie jej odmawiania.
Złapałem też w międzyczasie niesamowicie silną infekcję — jeszcze tak mocno chory i kompletnie bez sił nie byłem nigdy. Doszło nawet do tego, że nie zdążyłem odmówić nowenny pompejańskiej przeznaczonej na dany dzień, ale uznałem, że Matka Boża mnie zrozumie, nawet jeśli przeproszę i nadrobię jak najszybciej, choć z opóźnieniem, zaległe dni. Pomimo wielu trudności, przeszkód oraz próby wytrwania dokończyłem swoją pierwszą w życiu Nowennę Pompejańską.
Główne moje intencje, czyli nawrócenie przyjaciela oraz poprawa naszej relacji, która poprzez różne problemy bardzo się popsuła, nie zostały jeszcze wysłuchane. Coś tam się chyba działo w tym temacie, bo mimo braku wiary wspominał o Bogu, zaskoczył mnie znajomością niektórych historii opisanych w Piśmie Świętym, ale obecnie prawie nie mam z nim kontaktu. Z tego, co mówił, nigdy też nie był u komunii świętej, także zdaję sobie sprawę, że być może poszukuje w swoim życiu Boga, którego być może nie miał okazji nigdy do końca poznać.
Wierzę, że mimo wszystko Matka Boża pomoże i wyprosi dla tej osoby potrzebne łaski, mimo iż żyje ona na co dzień wśród wielu osób, którym Bóg jest do niczego niepotrzebny i które uważają, że są wyłącznie same panami własnego losu. Wierzę też, że pomoże w naprawie tej relacji.
Otrzymane łaski i wytrwałość w modlitwie
Mimo wszystko mogę, tak jak wiele osób tutaj przekazujących swoje świadectwa (bardzo mi pomogły w wytrwaniu), potwierdzić, że otrzymałem w trakcie Nowenny Pompejańskiej wiele innych łask. Otóż wcześniej miałem problemy z odmówieniem jednej części różańca, a w jej trakcie udawało mi się wytrwać we wszystkich trzech częściach. Zauważyłem także w jej trakcie, że nieprawidłowo odmawiałem różaniec. Otrzymałem łaskę pomocy w walce z dotychczasowymi grzechami.
Dodatkowo od lat miałem podejrzenia dość poważnej choroby oczu. Okazało się, że pojawiła się możliwość wykonania nowoczesnego badania, dużo dokładniejszego, które po raz pierwszy jednoznacznie potwierdziło, że jednak wszystko jest w porządku, a widoczne na badaniach nieprawidłowości są jedynie taką urodą budowy oka. Zawodowo również pojawiła się na horyzoncie nowa możliwość, z której skorzystałem, i mam nadzieję, że wszystko to będzie miało pozytywne zakończenie. Tych łask pewnie było więcej.
Liczę, że Matka Boża wysłucha głównych moich intencji i pomoże. Gdzieś wewnątrz czuję przekonanie, że muszę być jeszcze cierpliwy i będzie dobrze. Postanowiłem podjąć drugą Nowennę Pompejańską w tej samej intencji — o nawrócenie przyjaciela i poprawę lub odbudowanie naszej relacji, która dawała mi bardzo dużo sił. Proszę Was też o modlitwę i dziękuję.
Jeśli z kolei zastanawiasz się, czy spróbować, to mogę potwierdzić, że Matka Boża naprawdę pomaga, wysłuchuje i wspiera. Warto odmawiać Nowennę Pompejańską i zanosić w jej trakcie wszelkie trudności. Tylko trzeba mocno w to wierzyć, naprawdę.