O Nowennie Pompejańskiej dowiedziałam się wiele lat temu. Jednak długa wersja była dla mnie niewyobrażalnie długa. Wiem co było powodem. Jednak dowiedziałam się o skróconej wersji dziewięciodniowej. Ta wersja była bardziej “wygodna”. Co było powodem jej wyboru – jak wspomniałam – teraz wiem.
Zbierałam się do napisania mojego świadectwa od września. Myślę że każdy czas jest dobry by podzielić się dobrem wynikającym z modlitwy. Prosiłam o kontakt mojej córki, która ma niewyobrażalne problemy życiowe. Nie wiedziałam co się dzieje. Byłam pełna lęku. Jej telefon był wyłączony ze względu na nieopłacenie rachunku.
Wierzę że dzięki mojej modlitwie skontaktowała się z moją młodszą córką a ta poinformowała mnie. Byłam dzięki temu bardzo szczęśliwa kiedy rozmawiałam z nią po wielu miesiącach. Dziękowałam Maryi z głębi serca że wysłuchanie mnie. Wystarczył tylko jeden telefon.
Moja córka powiedziała: “mamo dlaczego nie zaufałaś naszemu boskiemu Jezusowi Chrystusowi”. Tym samym powiedziała między wierszami: “ jak niepewna i niepełna jest twoja wiara”. Ufam Ci Jezu i Maryjo. Chcę powtarzać i staram się to robić co dziennie. Próbuję kontrolować swoje emocje, wiedząc, że to nie ja lecz Ona Maryja i Jezus, który jest w Eucharystii wraz z Duchem Świętym, zajmują się nami.
Maryjo dziękuję i ufam Tobie. Jezu ufam Tobie.
Wspaniałe świadectwo, które i mnie przypomniało, że ufność to najlepsze lekarstwo na nasze kłopoty, choroby i zmartwienia.