W 1887 roku postanowiono ukoronować wizerunek Madonny z Pompejów koroną z brylantów. Do tego celu brylanty darowane przez dwóch Żydów powierzono Giuseppemu Schettinowi. Tak powstała korona, którą pobłogosławił Leon XIII.
O czym mówi poniższa historia?
Opisał je bł. Bartolo Longo w „Historii sanktuarium w Pompejach„. Otóż Giuseppe Schettino, dzięki swojej odwadze, zaczął szeroko opowiadać o Madonnie z Pompejów i przedstawiał swojego przyjaciela Bartolo jako „herolda cudów Matki Bożej”. Pewnego wieczoru, gdy przygotowywano koronę, Giuseppe przedstawił Bartola dwóm żydowskim gościom, kupcom kamieni szlachetnych. Mimo obaw, Bartolo pokazał im obraz Madonny Pompejańskiej, a Giuseppe opowiedział o cudzie, który dotknął jego rodzinę. Jednym z gości był Edoardo, który cudownie odzyskał zdrowie za sprawą modlitwy do Matki Bożej.
W trakcie rozmowy Giuseppe odważnie poprosił żydowskich gości o kamienie szlachetne na koronę Madonny z Pompejów, co ostatecznie doprowadziło do podarowania czterech szmaragdów przez dwóch synów Izraela.
Odsłuchaj tę piękną historię:
Gdzie szukać takich pompejańskich relacji?
Odsłuchiwany audiobook jest fragmentem książki bł. Bartolo Longo pt. „Historia sanktuarium w Pompejach„